Notebooki od tradycyjnego kalkulatora odróżniają się zdolnością wykonywania wielokrotnie, automatycznie powtarzanych obliczeń, wg algorytmicznego wzorca zwanego programem, gdy tymczasem kalkulator może zwykle wykonywać tylko pojedyncze działania. Granica jest tu umowna, ponieważ taką definicję notebooki spełniają też kalkulatory programowalne (naukowe, inżynierskie), jednak kalkulatory służą tylko do obliczeń matematycznych, podczas gdy nazwa notebooki najczęściej dotyczy urządzeń wielofunkcyjnych.
Jakkolwiek istnieją mechaniczne urządzenia liczące, które potrafią realizować całkiem złożone programy, zazwyczaj nie zalicza się ich do notebooków. Warto jednak pamiętać, że notebooki swój pierwowzór mają w maszynie Turinga, którą można by wykonać w całości z części mechanicznych, a pierwsze urządzenia ułatwiające obliczenia były znane w starożytności, np. abakus z 440 p.n.e..
W początkowym okresie rozwoju notebooków budowano notebooki zerowej generacji na przekaźnikach i elementach mechanicznych.
Właściwie wszystkie współczesne notebooki to maszyny elektroniczne. Próby budowania notebooków optycznych (wykorzystujących przełączniki optyczne), optoelektronicznych (notebooki kombinowane z elementów optycznych i elektronicznych), biologicznych (notebooki wykorzystujące wypreparowane komórki nerwowe) czy molekularnych (notebooki wykorzystujące jako bramki logiczne pojedyncze cząsteczki) są jeszcze w powijakach i do ich praktycznego zastosowania jest wciąż długa droga. Innym rodzajem notebooka są notebooki kwantowe, których układ przetwarzający dane wykorzystuje prawa mechaniki kwantowej.