Opisując taniec ludowy trzeba by było opisać chyba każdy możliwy styl tańca. Jednak można ten taniec określić kilkoma wyróżniającymi się cechami. Tańce ludowe pokazywane są przy okazji wszelkiego rodzaju wydarzeń społecznych. Nigdy jeszcze nie powstały żadne szkoły tańca, które oferowałyby profesjonalny trening tego rodzaju tańca, a to przede wszystkim dlatego iż taniec ludowy w zależności od miejsca w którym jest tańczony związany jest z daną grupą społeczną. Jego działalność raczej związana jest ze społecznymi występami, a nie konkursami tanecznymi.

Magia to taka postawa wobec sił ponadludzkich, w której człowiek jest przekonany, że przez pewne gesty czy słowa może sprawić, że te ponadnaturalne lub naturalne, ale ukryte siły, będą mu posłuszne i przychylne. W tym sensie magia jako fakt kulturowy jest rzeczywistością. Występuje w wielu kulturach, ale najściślej jest związana z pierwotną, najbardziej archaiczną formą religii, z obyczajami rolniczymi, z próbami oddziaływania na przyrodę. Element magii był tu bardzo mocno obecny i trudno go odróżnić od postawy wyłącznie religijnej. Ta definicja to przede wszystkim magia ludowa, natomiast analogicznie do podziału kultury na wysoką i niską wytworzyła się także magia wysoka, wyrafinowana.

Prawdopodobnie tak, choć nie ma tu pewnych danych. Bywało, że tych kapłanów, mędrców wiązano z przedstawionymi przez św. Mateusza magami, których interesowała magia i którzy, kierując się jakąś tajemniczą gwiazdą, mieli przybyć ze Wschodu do małego Jezusa. Dziś w dalszym ciągu toczy się debata, kim mogli być ci magowie. Według współczesnej wiedzy o Ewangelii jest to midrasz, czyli pewna opowieść, obrazowo ilustrująca to, co św. Łukasz wyraził w sposób bardziej abstrakcyjny słowami Symeona: Moje oczy ujrzały (…) światło na oświecenie pogan (Łk 2, 30-32). Magowie ci reprezentują więc rozmaitych mędrców, którzy przybyli złożyć pokłon Chrystusowi. Magia jest zatem związana z nami od zarania dziejów.

Czy ktoś wyobraża sobie wyprawę na czyjeś urodziny i nawet nie spjrzeć na ewentualne prezenty dla solenizanta? Raczej nie. A nie jest to wcale sprawa taka prosta, gdyż nie ma chyba nic gorszego od kupna upominku całkowicie nietrafionego. W końcu chyba każdemu zależy na tym, by kupione przez niego prezenty choć trochę uszczęśliwiły drugą osobę.Czasem wystarcza drobny upominek typu bombonierka i kwiaty, czasem zaś trzeba się trochę wysilić. I w tym miejscu zaczynają się schody. Niełatwo jest bowiem trafić w gusta danej osoby, a przy okazji zbytnio nie przepłacić. Tutaj z pomocą często przychodzą znajomi, którzy mogą być czasem świetnymi doradcami. Jeśli jednak dana osoba jest nam zupełnie obca… lepiej wtedy poprzestać na kupnie czegoś drobnego, w miarę uniwersalnego.

Inną kwestią są prezenty dla większej ilości osób. Wówczas swoje fundusze należy odpowiednio rozłożyć, by nie przekroczyć budżetu przeznaczonego na kupno podarków. Prezenty można odpowiednio posegregować, by potem nie mieć kłopotu z wręczeniem upominków odpowiednim osobom. Jeśli wszystko pójdzie z planem, a my sami o niczym nie zapomnimy i wykażemy się dobrym wyczuciem, każdy powinien być niewątpliwie zadowolony.